درباره‌ی کتاب:

این کتاب خواننده را به خصوصی‌ترین و مسحورکننده‌ترین مکان می‌برد: استودیوی نقاش. این روایت روزنگار ما را به قلب روش‌های کاری این استاد مدرن می‌برد، هم به لحاظ فنی و هم کمی روانی. از این میانه، درکی از چیستی یک پرتره به‌‌دست می‌آید؛ اثری هنری که از پی ملاقات نقاش و سوژه خلق می‌شود. اما چیز دیگری نیز آرام‌آرام ساخته می‌شود: پرتره‌ای از خود لوسین فروید، با کلمات. نه بیوگرافی، که مجموعه‌ای از نماهای نزدیک: نقاش هنگام کار، هنگام گفت‌وگو در رستوران، تاکسی و خود استودیو. نویسنده، خواننده را با نقاشی همراه می‌کند که پیکاسو، جاکومتی، فرانسیس بیکن و همچنین جرج اورول و دبلیو اچ اودن دوستان و هم‌عصرانش بودند.